Protezy na implantach: dla kogo i jak wygląda leczenie

Klasyczna proteza całkowita trzyma się na podciśnieniu i na kształcie wyrostka. Kość pod protezą z czasem się jednak obniża, bo nie jest obciążana tak jak przy własnych zębach, i po latach dopasowanie się pogarsza. Stąd potrzeba podścieleń i uczucie, że proteza „chodzi".

Proteza oparta na implantach zatrzaskuje się na zaczepach osadzonych we wszczepach. Nie opiera się na samym dziąśle, więc trzyma się pewnie także wtedy, gdy wyrostek jest już mocno zanikły. Część rozwiązań pozostaje wyjmowana przez pacjenta, część jest przykręcana na stałe i zdejmuje ją tylko lekarz.

Dla pacjenta najważniejsza różnica jest praktyczna: znika kalkulacja, czego lepiej nie jeść przy ludziach.

To zależy od szczęki i od wybranego rozwiązania. W żuchwie, gdzie protezy trzymają się najgorzej, poprawę daje już oparcie na dwóch implantach. W szczęce górnej zwykle potrzeba ich więcej, bo kość ma inną budowę i inne warunki obciążenia.

Rozwiązania stałe, przykręcane na cztery albo sześć wszczepów, są droższe i wymagają lepszych warunków kostnych, ale dają odczucie najbliższe własnym zębom. Rozwiązania zatrzaskowe na dwóch albo czterech implantach są tańsze i pozostają wyjmowane do czyszczenia.

Wybór nie jest kwestią preferencji, tylko warunków anatomicznych. Rozstrzyga tomografia, a nie rozmowa.

Kategorię „protetyk stomatologiczny" ma w wizytówce Google 46 gabinetów na Mokotowie, 40 w Śródmieściu, 38 na Woli, 27 na Ursynowie, 22 na Pradze-Południe. Dalej Bielany 18, Białołęka 14, Bemowo 12, Targówek 11, Wilanów 9.

Wilanów, jako dzielnica z 40 placówkami ogółem, ma tu naturalnie mniejszy wybór. Dziewięć gabinetów protetycznych to nie jest dużo, ale przy leczeniu, w którym wizyt jest kilka, a nie kilkanaście, dojazd na Mokotów albo Ursynów nie jest dużym obciążeniem.

Warto natomiast szukać gabinetu, który prowadzi zarówno część chirurgiczną, jak i protetyczną, albo ma ustaloną współpracę z chirurgiem. Przy tym leczeniu przekazanie między specjalistami jest miejscem, w którym najłatwiej o nieporozumienie.

Po wszczepieniu implantów następuje okres gojenia, zwykle od trzech do sześciu miesięcy. W tym czasie pacjent najczęściej użytkuje protezę tymczasową — ważne, żeby ustalić to przed zabiegiem, bo pytanie „a w czym będę chodził przez pół roku" pada zwykle za późno.

Po wygojeniu wykonuje się właściwą pracę protetyczną: wyciski albo skan, przymiarki, oddanie gotowej protezy. To kilka wizyt rozłożonych na kilka tygodni.

Potem zaczyna się etap, który trwa latami. Zaczepy zużywają się i wymagają okresowej wymiany, a tkanki wokół implantów wymagają higienizacji. To normalne koszty eksploatacji, nie awaria.

Zapytaj, ile wszczepów przewiduje plan i dlaczego akurat tyle. Zapytaj, czy proponowane rozwiązanie jest wyjmowane, czy stałe, i co to oznacza dla codziennego czyszczenia.

Zapytaj o protezę tymczasową na czas gojenia i o to, czy jest wliczona w koszt. Zapytaj też o wymianę elementów zaczepowych: co ile lat, ile kosztuje, czy da się to zrobić na miejscu.

Ostatnie pytanie dotyczy dokumentacji. Poproś o zapis, jaki system implantologiczny zastosowano. Za dziesięć lat to będzie jedyna informacja pozwalająca dobrać części, a pacjent może w tym czasie zmienić gabinet albo miasto.